Stamford Bridge

Stamford Bridge to obiekt położony w Londynie, dokładniej w dzielnicy Fulham. To domowy obiekt klubu Chelsea FC, jego pojemność to dokładnie 41663 miejsca. Przez miejscowych kibiców bardzo często nazywany jest po prostu The Bridge. To obecnie ósmy największy stadion w Premier League, jednak w najbliższych latach zostanie on powiększony do 60000 miejsc siedzących.

Stadion zaprojektował Archibald Leitch. Początkowo obiekt należał do zespołu London Athletic Club, jednak już w 1905 przeszedł w panowanie Chelsea. Wtedy również powstał klub z Londynu. The Bridge przeszedł w całej swojej historii szereg zmian, które były największe około roku 1990. Wówczas Stamford Bridge zaczął przypominać obiekt znany dzisiaj.

Stamford był obiektem zmagań nie tylko piłkarzy, grali tutaj rugbyści, gracze krykieta, rozgrywane były tam mecze żużla, a nawet wyścigi chartów. Największa widownia zebrała się jednak naturalnie podczas meczu piłkarskiego, było to jednak bardzo dawno, bowiem w 1935 roku mecz Chelsea z Arsenalem oglądało rzekomo 82905 fanów.

 

Stamford w roku 1909.
Stamford Bridge 1945r. Chelsea podejmowała wówczas Dynamo Moskwa.

 

NAZWA

Nazwa obiektu ma pochodzić z małej zatoczki, która niegdyś znajdowała się w miejscu, gdzie obecnie stoi stadion. Na starych mapach Londynu można znaleźć również informację o tym, jakoby przez rzekę można było się przeprawić jedynie mostem, który nazywał się Little Chelsea Bridge. Nie wspomniałem jeszcze jak nazywała się ta zatoczka, ludzie potocznie nazywali ją Stanford. Projektanci obiektu zlepili to wszystko i powstała nazwa Stanford Bridge, która potem ewoluowała w Stamford Bridge.

Stamford Bridge 1913r. Anglia podejmowała tutaj Szkocję.

 

Stamford Bridge 1921r.
Stamford Bridge 1930r.

KRYZYS

W 1970r właściciele klubu podjęli bardzo odważną decyzję, postanowili wykonać na stadionie cały szereg prac, które miały znacznie usprawnić stadion oraz sprawić, że będzie spełniał on najnowsze standardy. Wszystko poszło jednak zupełnie inaczej niż się spodziewali. Przedłużające się prace, niedobór materiałów budowlanych oraz strajk budowniczych spowodowały, że klub popadł w ogromne długi. Wówczas klub za jednego funta wykupił Ken Bates, nie udało mu się jednak wykupić ziemi na której zbudowany był stadion. Przez długie lata Bates sądził się z właścicielami ziem, ostatecznie jednak udało się połączyć ze sobą wszystko co było związane z klubem. 

Przed sezonem 1985/86 zostało wbudowane metalowe ogrodzenie, które było podłączone do prądu. Miało ono chronić przed pseudokibicami, którzy mieli na celu niszczenie stadionu i obiektów przy nim. Ogrodzenie nie zostało jednak nigdy włączone, a po jakimś czasie uznany, iż bardziej przeszkadza, aniżeli jest potrzebne, więc zostało zdemontowane. 

W 1990 roku został opublikowany raport, na mocy którego wszystkie kluby grające w profesjonalnych ligach w Anglii zmuszone zostały do tego, aby zamontować siedzenia na wszystkie miejsca dostępne jako trybuny. Wobec czego na meczach nie mieściło się już tylu widzów, bowiem jedno siedzenie zajmuje więcej miejsca aniżeli stojący kibic. Na Stamford Bridge zamontowano wówczas 34000 siedzisk. 

Obecnie prawa do Stamford Bridge i nazywa Chelsea Football Club posiadają Chelsea Pitch Owners. To zrzeszenie fanów The Blues, którzy nie chcą, aby klub kiedykolwiek zmienił nazwę czy stadion. Bronią oni historii Chelsea. Roman Abramowicz próbował kupić prawa do ziemi, na której leży Stamford Bridge, jednak ‚za’ opowiedziało się zbyt mało członków CPO. Wobec czego ostatecznie nie udało się wykupić praw z ich rąk. 

Stamford Bridge 1939r.

 

Stamford Bridge 1993r.

TRYBUNY

Północna trybuna Chelsea to Matthew Harding. Nazwana ona została na cześć byłego dyrektora Chelsea, który nazywał się właśnie Matthew Harding. Obecnie jest ona w stanie pomieścić 10884 fanów. Harding zginął w wypadku śmigłowca, jednak wcześniej udało mu się zainwestować duże pieniądze w przebudowę Stamford Bridge.

Trybuna Matthew Harding.

East Stand to jedyna trybuna, która zachowała się z roku 1905. Naturalnie została ona przebudowana, aby wszystkie standardy i normy zostały zachowane. Trybuna podzielona jest na trzy kondygnacje. Górna zapewnia najpiękniejsze widoki na całym stadionie, środkowa jest przeznaczona dla działaczy, kadry kierowniczej oraz zwyczajnie dla VIPów. Dolna część bardzo długo służyła jako miejsce, gdzie mogli przebywać kibice drużyn przyjeżdżających na stadion, jednakże wraz z przybyciem Jose Mourinho się to zmieniło. The Special One uznał, że warto poświęcić ten obszar dla rodzin i znajomych piłkarzy Chelsea, miało to zwiększyć morale drużyny. Tuż pod East Stand znajdują się szatnie, sala konferencyjna, tunel którym wychodzą piłkarze oraz centrum prasowe. Trybuna pomieści 10925 fanów. 

Trybuna East Stand.

West Stand podobnie jak trybuna z naprzeciwka ma trzy kondygnacje. Jest wizytówką Stamford Bridge, to pierwsza rzecz jaką widzi piłkarz wchodzący na boisko. Przebudowę trybuny rozpoczęto w 1997 roku, jednak najniższa kondygnacja została ukończona dopiero w 2001 roku. Doprowadziło to jednak klub niemal do bankructwa, co pewnie by nastąpiło, gdyby nie interwencja Romana Abramowicza, który wykupił Chelsea w roku 2003. Trybuna pomieści 13500 fanów. 

Plecy West Stand to równocześnie wejście na Stamford Bridge. Pod trybunami zbudowano sale konferencyjne, jedna z nich służy do corocznej gali, na której przyznawane są nagrody dla najlepszych piłkarzy Chelsea w zakończonym sezonie. Co ciekawe każda sala nazwana jest nazwiskiem byłego zawodnika The Blues. Mamy tam więc salę Tamblinga, Clarke’a, Harrisa, Drake’a, Bonettiego oraz Hollinsa. 

West Stand.
Plecy West Stand to wejście na Stamford Bridge.
Jedna z sal konferencyjnych pod trybuną. Konkretnie to Tambling Suite.

Shed End to najmniejsza trybuna na Stamford Bridge, jednak zazwyczaj najgłośniejsza, bowiem tam zbierają się fani The Blues, którzy lubią wspierać klub nie tylko samym byciem na stadionie. To tam usłyszymy przyśpiewki, próby dopingu oraz wszystko co z tym związane. Trybuna pomieści 6831 fanów. Ciekawostką może być fakt, iż przy trybunie zachował się duży fragment muru, który stał na Stamford od początku jego istnienia. Pod punktem rzutu karnego przy Shed End zakopane są prochy Petera Osgooda, superstrzelca The Blues, który zmarł w 2006 roku. 

Shed End.
Shed End.
Peter Osgood. Król Stamford!

Na stadionie możemy znaleźć bardzo dużo ciekawych miejsc, pisałem już o salach konferencyjnych, które nazwane są nazwiskami legendarnych graczy Chelsea. Na Stamford Bridge można udać się również do muzeum Chelsea, które nazywane jest również Muzeum Stulecia. To największy tego typu obiekt poświęcony piłce nożnej w Londynie. Znajdziemy tam wszystko co związane z historią klubu, począwszy od założenia na ostatnim pucharze za wygranie Premier League skończywszy. Mottem muzeum są słowa Jose Mourinho z pierwszej konferencji prasowej w roli nowego menedżera Chelsea.

I AM NOT ONE FROM THE BOTTLE, I AM A SPECIAL ONE

Na stadionie znajdziemy również sklep Chelsea, gdzie zakupimy pamiątki związane z klubem, piłkarzami czy menedżerami zespołu. 

Muzeum Stulecia.
MegaStore – sklep Chelsea.